ما به فیلم به عنوان گلوله ای می اندیشیم که آگاهی را مشتعل می کند. ما باید به عنوان سنگی که سکوت را می شکند یا گلوله ای که جنگ را آغاز می کند، عمل کنیم. شعر به خودی خود مقصود نیست. در میان ما شعر، ابزاری برای دگرگونی جهان است. (ریموندو گلیزر)

فیلمسازانی که در آمریکای لاتین به سمت سینمای انقلابی حرکت می کنند، نباید خود را به تقبیح دیگران یا درخواست عکس العمل محدود کنند. بلکه حرکتشان باید در جهت فراخوانی برای عمل باشد. فیلم آنها باید به  ظرفیت مردم ما برای اشک و خشم، شور و ایمان، جاذبه بدهد. (ریموندو گلیزر)

در فیلم داستانی، کارگردان خداست. در فیلم مستند، خدا کارگردان است. (آلفرد هیچکاک)

حقیقت دستخوش تغییر می شود. برای نمایاندنش، شیوه های بازنمایی باید تغییر کند. (برتولت برشت)

ما دریافتیم آنچه مهم است، خود فیلم نیست، بلکه آن چیزی است که فیلم به آن دامن می زند. (فرناندو سولاناس)

در درجه اول فیلم مستند باید مشکلات و حقایق حال را منعکس کند. فیلم مستند نمی تواند افسوس گذشته را بخورد و نیز پیش بینی آینده خطرناک است. مستند می تواند گذشته را به منظور بهره گیری از میراثش ترسیم کند و این کار را می کند. اما این تنها برای آن است که به استدلال های معاصر سمت و سویی ببخشد. بدون شک نوسازی گذشته و تلاش برای ساختن آن در مستند محکوم به شکست است. بلکه مستند، واقعیت و اتفاقی معاصر است که در رابطه با پیوستگی انسان ها بیان می شود. (پل روتا)

گاهی فکر می کنم اگر عبارات "فعل خواستن را صرف کردیم"، "جا داره تشکر کنم" و "اشتباهات داوری"رو در برنامه 90 ممنوع کنند، با چه تعداد بازیکن و مربی لال طرف خواهیم شد؟

خب، به سلامتی با اعلام نامزدهای جوایز گلدن گلاب 2009 که به نوعی پیش درآمد اسکار هم هست، از امشب دوباره بازی «حدس بزن کی برنده می شه» بین علاقمندان سینما شیوع پیدا خواهد کرد.

البته موضوع کاملن قابل پیش بینی، عدم حضور آواز گنجشک های مجیدی در فهرست نامزدهاست. نکته ای که خبرگزاری ایرنا با آب و تاب و روغن داغ اضافه  به آن پرداخته و به دروغ این فیلم را نامزد جایزه بهترین فیلم خارجی گلدن گلاب دانسته بود و در اینجا هم به آن اشاره کرده بودم.

جریان مثل بعضی از دوستان خوش خیال یا ساده دل (یا شاید هم غیرت مآب!)  است که در جام جهانی فوتبال گذشته منتظر حضور ایران در فینال بودند، در حالی که ما در برابر آنگولا هم مشکل داشتیم! سینمای ایران با نمایش حاشیه نشینان و فقر و فلاکت یا برج نشینان و ماشین های آخرین مدل و یا حتا معناگرایی و مذهب نمایی در دنیا به جایی نخواهد رسید. سینمای ایران، نیاز به تحول در تکنیک و فیلمنامه دارد. کله های پرباد به درد کارتون بی ویس و بات هد می خورند.

لیوان چایم را گرفته ام دستم و طبق معمول آمده ام پای سیستم تا صبح خود را با اخبار روز آغاز کنم.

شاید شما هم اگر جای من بودید و اولین خبری که می خواندید، خبری بود که من خواندم، نه تنها مثل من لیوان چای را روی کی بردتان سرازیر می کردید، بلکه شاید مثل من صدای خنده تان تمام خانه را بر می داشت.

تیتر خبر این است:

تكرار آواز گنجشك‌ها نامزد بهترين فيلم خارجي از جوايز -گلدن گلوب> شد

خب، دست گلدن گلاب درد نکند. اما:

اگر اهل سینما باشید از ماه نوامبر دل توی دلتان نیست. چون تقریبن هر چند روز یک بار، انجمن ها و آکادمی ها و اصناف مختلف سینمایی، نامزدهای بهترین های سال را اعلام می کنند. این قضیه ادامه دارد تا زمانی که به اسکار برسیم. آدم می تواند فیلم های خوبی را که از زیر دستش در رفته به لیست must see هایش اضافه کند. بعضی از اعلام نامزدی ها خیلی مهم تر از بقیه هستند. مثل همین گلدن گلاب و اسکار.

چند روزی است که  با مراجعه به سایت گلدن گلاب متوجه شده ام که نامزدها 11 دسامبر معرفی خواهند شد. اما ایرنا در روز 5 دسامبر، یعنی یک هفته قبل از اعلام نامزدها نوشته است: 

به گزارش ايرنا، يورگ كامارا،رييس اتحاديه مطبوعات خارجي آمريكا كه برگزاركننده جوايز سينمايي گلدن گلوب است، فهرست ‪ ۵۳‬فيلم را كه نامزد اوليه جايزه بهترين فيلم غيرانگليسي هستند، اعلام كرد.

شما بگردید و ببینید در کجای تاریخ و جغرافیا 53 نامزد برای یک جایزه سینمایی معرفی شده است!

جوایزی از این دست، شرایطی را برای حضور فیلم ها در رای گیری اعلام می کنند. مهم ترین این شرایط نمایش فیلم در کشور مبدا و نیز ایالات متحده در زمانی معین است. وقتی که این اتفاق افتاد، آکادمی یا در اینجا سازمان برگزار کننده مراسم، تعدادی suggestion معرفی می کند. بعد از این میان تعدادی nominee انتخاب می شوند. انتخاب نهایی از میان نامزدهاست، نه suggestionها. آواز گنجشک ها تنها یک انتخاب اولیه است. مثل این است که شما فیلمتان را برای بازبینی به هیات انتخاب یک جشنواره بفرستید. فرستادن یک فیلم به تنهایی به جشنواره، شما را نامزد آن جشنواره نمی کند! تازه باید برای شرکت در جشنواره انتخاب شوید و بعد به امید نامزدی فیلمتان بنشینید.

سوال اینجاست که اگر خبرنگار خبرگزاری ایرنا در مرحله اول کنکور قبول می شد و قرار بود از فهرست قبول شدگان (مثلن 53 نفر) 5 نفر وارد دانشگاه شوند، صبر می کرد تا نتایج نهایی اعلام شود، یا از فرط ذوق زدگی تمام سرویس فرهنگی ایرنا را شیرینی می داد؟!

البته شکی نیست که آواز گنجشک ها جای خودش را در میان منتقدها باز کرده و حتا کریستین تامسون بزرگوار هم در وبلاگش این فیلم را ستوده بود. اما بهتر است به جای ذوق زدگی، کمی هم منطقی باشیم و در جایگاه خبرگزاری دولتی یک مملکت، از غلو کردن بپرهیزیم.

با حضور يك ايراني در بخش كارگرداني؛ اسامي نامزدهاي جوايز اسپريت اعلام شد